امنیت خلیجفارس در گرو حاکمیت ملی/ چرا پایگاههای نظامی بیگانه دیگر ضامن آرامش نیستند؟
در حالی که معادلات قدرت در منطقه خلیجفارس دستخوش تغییرات بنیادین شده است، تحلیلگران بر این باورند که حضور نظامی بیگانگان نهتنها ضامن امنیت نیست، بلکه با تبدیلکردن کشورهای میزبان به اهداف بالقوه در درگیریهای احتمالی، لزوم بازنگری در ترتیبات امنیتی و حرکت به سوی خودکفایی در تأمین امنیت را بیش از پیش نمایان ساخته است.

به گزارش خبر سبزواران، اخیراً یادداشتی تحلیلی در فضای رسانهای منتشر شده که به بازنگری در راهبردهای امنیتی کشورهای حوزه خلیجفارس میپردازد. این تحلیل با اشاره به شرایط جدید منطقهای تأکید میکند که دوران اتکا به قدرتهای فرامنطقهای برای تأمین امنیت رو به پایان است.
بر اساس این گزارش، حضور نظامی ایالات متحده در خلیجفارس که دههها بر اصل «چتر حمایتی» استوار بود، اکنون با چالشهای بنیادین مواجه شده است. موازنه قدرتها دگرگون شده و کشورهای شورای همکاری خلیجفارس نیز با اتکا به ظرفیتهای اقتصادی و سیاسی خود، اکنون از توانمندی لازم برای ترسیم سیاستهای امنیتی بر اساس منافع ملی برخوردارند.
یکی از نکات کلیدی مطرحشده در این تحلیل، تبدیلشدن پایگاههای نظامی خارجی به «اهداف بالقوه» در تقابلهای میان قدرتهای جهانی است؛ وضعیتی که امنیت نظری را به یک تهدید عملی برای مردم منطقه تبدیل کرده است. این تحلیل ضمن تأکید بر اینکه «روابط استراتژیک» با «حضور نظامی دائمی» متفاوت است، پیشنهاد میکند کشورهای منطقه میتوانند همکاریهای دفاعی و تبادل اطلاعات را بدون تبدیلکردن خاک خود به سکوی عملیاتهای نظامی بیگانه ادامه دهند.
در بخش پایانی این دیدگاه آمده است که مفهوم امنیت در قرن بیست و یکم، نه با تعداد پایگاههای نظامی، بلکه با ساخت نهادهای پایدار، اقتصاد قدرتمند و دیپلماسی حکیمانه تعریف میشود. امنیت پایدار در خلیجفارس تنها زمانی محقق خواهد شد که با اراده کشورهای منطقه و بر پایه همکاریهای منطقهای و احترام به حاکمیت ملی بنا شود، نه با اولویتهایی که در پایتختهای دور از منطقه تعیین میگردند.

نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.